Een aap op een fiets, waar vind je zoiets?

Niet in National Park Khao Sok, daar zitten ze op de veranda of het dak van je hut. Zoals het eigenwijze exemplaar dat doodgemoedereerd de inhoud van een tasje – de gejatte bananen smaken hem duidelijk niet minder zoet - naar binnen zat te werken (zie foto).

Na een lange busreis kwamen we maandag in de namiddag aan bij National Park Khao Sok: ruim 738 km² oeroud regenwoud en beschermd leefgebied van grote zoogdieren zoals olifanten en tijgers. Onderweg vergaapten we ons al aan de majestueuze omgeving met zijn spectaculaire limestone gebergten die uittorenden boven dichtbegroeid regenwoud, dat beloofde nog wat!

En inderdaad, we zitten middenin de jungle in een allercharmantst hutje tussen een onvoorstelbare rijkdom aan flora en fauna… wij zien dan weliswaar voornamelijk hagedissen, muggen, termieten, mieren en kakkerlakken, maar je zou een zeikerd moeten zijn (and we’re certainly not! ;-)) om te klagen over deze enthousiast krioelende huisgenootjes en de angstaanjagend roze en ook nog verdacht kanten (bbrrrrr!) klamboe (Richard vond het nog wel romantisch ‘me Mowgli, you Balou, ggrrr’ tot hij vannacht wel erg beroerd sliep en in een blinde woedeaanval het ding zowat van het plafond afrukte).

Dus neeee, dit keer geen ach en wee verhalen over een wederkerige buikbacterie en een verstopte plee (Joe de Plummer is hier nog niet doorgedrongen, heb ik kunnen constateren) en zelfs niet de hiermee samenhangende en zeer (on)smakelijke anekdote betreffende een oneerbiedige actie met een plastic tasje van De Slegte (laat mijn vader het niet horen, dan word ik acuut onterfd). Nee, nee en nog eens nee, wij gaan ons vanaf nu concentreren op de MOOOOIE en de FIJIJIJNE dingen hier….

Nou, eehhhh, dit was het weer voor vandaag. Oh nee ;-), nog een vermeldenswaardig feit over dit oord zijn de zeer authentieke computers, perfect opgaand in hun oeroude omgeving uiteraard, MOOIE gedachte inderdaad, maar daardoor even geen foto’s op onze blog, morgen reizen we door naar Bangkok (juhj, juhj, juhj, FIJNE stad) en aldaar verwachten we weer iets te kunnen oploaden: stay tuned! Want ze zijn het wachten waard, die ploaties! (helaas heb ik Richards encounter met een megaleguaan niet kunnen vastleggen, maar het was weer veel whoehoeoehoeo, moeilijk gespring en ’t arme schaapje had zelfs kippenvel :-)

Gelukkig dat ik in dit geval maar wat graag achter de man aansukkelde ;-) in het kader van spinnen- en dus uiteindelijk reptielengevaar. Maar als een paar volleerde woeste woudlopers hebben wij ons vandaag toch maar MOOI een weg door het oerwoud gebaand, en dat was toch wel ‘machtig MOOI heur’) De dappere dodo’s gaan nu eens even een beetje rijst eten en bijkomen van alle vermoeienissen. Ja ja, time flies (flied lice) when you’re having fun!