Ho...lland? Ho...i An? Melaka!

Huh? Verkeerde vliegtuig genomen? Boterhammen met hagelslag en pindakaas? Goudse kaas?! Frau Antje aan de muur?!!

Welkom in Melaka, een lieflijk plaatsje aan de westkust van Maleisië en ‘Unesco World Heritage’ village! Ja ja, de werelderfgoedplekken vliegen ons hier om de oren, het is toch geweldig. We dachten eerst een déjà-vu te hebben (help, we hadden Vietnam toch op het nippertje veilig weten te ontvluchten?) maar het bleek gelukkig toch echt Melaka te zijn, en niet Hoi An… Inderdaad, ook hier houden ze erg van lampionnen en handicraften, misschien moet Den Ham dat ook eens gaan doen om ook kans te maken op een ereplekje op de Unesco-lijst. Daar schijnt de jury erg gecharmeerd te zijn van dergelijk geknutsel. Mam, hang eens een oproepje bij de C-1000.

En wij als Azië-jury (streng doch rechtvaardig) zijn het er op onze beurt unaniem over eens: Maleisië is leuk! Ondanks het regenseizoen (even geen rekening mee gehouden tijdens onze wilde vlucht uit Vietnam, tja, van de regen in de drup, zou je kunnen zeggen) is het hier prima toeven. En nee Albrecht, ik hoef hier niet gesluierd over straat. Heb zelfs de kortste hotpants ooit op de kop getikt - vietview volgens je broertje - en mag het nog zomaar dragen ook, zonder zwarte kousen of ander degelijk spul, ja werkelijk, je valt hier van de ene verbazing in de andere!

En wat betreft die regen, ach, in Kuala Lumpur werden we eergisteren zowat weggespoeld, maar na de zéér heftige regen (denk: water tot aan je knieën, en dat met witte Allstars, ja, het is een drama, schat, ik weet het) komt hier weer zonneschijn hoor, en hoe! Dan is die paraplu weer handig voor parasoldoeleinden: multifunctioneel zo’n ding. Hier in Melaka valt het mee met de regen, maar het schijnt elke avond te bliksemen en dat leverde wat spectaculaire plaatjes op gisteravond. Na 30.000 keer vruchteloos klikken heeft Richard er toch een foto van weten te nemen, driewerf hoera!

Aangezien ik van de afdeling ‘Excursies boeken’ ben gehaald na het daverend succes van de Mekong Delta, hebben we op Richards initiatief een minstens evenzo spectaculair boottochtje door ‘Melaka by night’ gemaakt (inmiddels is de boekingsafdeling Weaver-Nieuw’nhuuz’n verlaten, geen excursies meer voor ons, de afdeling Nazorg draait echter overuren, maar die is extern, hopelijk kunnen we met wat hulp de bittere teleurstelling ‘een plekje geven’)
Voor kermisklanten en Britse dames met een sherry teveel op (ditmaal ons gezelschap, gelukkig waren deze middelbare ladies aleen maar giechelig en niet rude en flatulent zoals de Aziatische variant uit de Mekong Delta) is het echter een grote aanrader: don’t miss it! This fabulous boat ride!

Ondanks deze culturele hoogtepunten, scheuren we ons morgen los van de westkust en ‘heading east’, op naar Pulau Tioman, waar de zee blauw is en de lucht hopelijk ook. Sinds ongeveer twee dagen is het geen monsoon season meer, dus we kunnen vast onbekommerd snorkelen tussen de zeeschildpadjes. Groeten uit een regenachtig 'Holland', Maleisië. En nu eerst een boterham met hagelslag!