Ergens waar het vaak regent en de plaatselijke hobby ‘handicraften’ en lampionnen ophangen is. Enig hè, zoals het de argeloze (hoewel inmiddels niet meer zo héél) toerist betaamt, hebben wij een hele lading ingeslagen, toch zó leuk voor in de coniferen straks, als je je ook in Nederland ’s avonds weer buiten kunt wagen zonder thermo-pak en zuidwester (lijkt zeker nog ver weg hè :-p) Dan zitten we bij de barbecue, al starend naar de sissende oer-Hollandse saucijzenworsten en denken met tranen in de ogen terug aan dit Frans koloniale dorpje in Vietnam, waar de varkens nog gewoon aan het spit hangen en je de vliegen er gratis bij krijgt… Zucht, those where the days! Asterix en Obelix in handicraft-heaven. Kijken, kijken? Dan wel kopen! (raar volkje, die Vietnamezen..;))
Heel authentiek hier allemaal, de opmars van Kukident is hier nog tegen weten te houden, hoera! (zie foto). En deze vrolijke meneer maalt daar in het geheel niet om! Wij ook niet, kunnen we lekker alle kreeft zelf opeten, tegen schandalig lage prijzen ;) Ja, we doen goed werk hier, je ziet de blijdschap bij deze oudjes, Richard kan in Nederland zo bij De Zonnebloem aan de slag, dat mag overigens gerust gemeld worden bij Het Liefferdinck.
Het is hier dus in 1 woord fantastisch, daar heb ik met liefde 12 uur voor in een dubieuze nachtbus gezeten (en wie had er weer een dekentje met een kolonie vlooien erin gehuisvest, ja, hou maar op, don’t start, zand(vlo) erover, maar daardoor was ik wel de enige die klaarwakker was en tijdens een paar surrealistische smokkeltaferelen – vandaar dubieus – vanachter m’n gordijntje argwanend onze bagage in de gaten kon houden, goed hè). Die lange uren met paar vreemde stinkvoeten in m’n nek en een plasstop bij de plaatselijke beerput? Ach, zo weer vergeten bij de aanblik van de stralende lampionnetjes en dito glimlachen van de knutselende bevolking alhier. Hè, je zou er zo van gaan mee-punniken, wat gezellig, onze heimwee naar Hollandse kneuterigheid wordt zo een klein beetje verzacht, snif snif (het wordt weer pinda’s doppen en in de tobbe voor de kachel op zaterdagavond, als we de berichten op NU.nl moeten geloven, sjonge! Maar goed dat wij toch al werk- en dakloos zijn ;-p En als oudedagvoorziening kun je je altijd nog laten fotograferen zonder gebit en in een aantrekkelijke authentieke setting – Richard zit te denken aan een stekje bij de Melkfabriek, in blauwe kiel en klompen, geflankeerd door hooibaal en kaasmes, say cheese! Beter 1 tand in je mond, dan 10 in de… eehhh… wonton soep).
En om ons ‘Ik hou van Holland’-gevoel compleet te maken: het regent hier elke dag, juhj! Dat zal ook in Hue en Hanoi nog wel het geval zijn, dus voor de zon moeten we hier niet zijn. Wel voor veel meer knusheid dus dan in Cambodja (daar was wel erg weinig knus aan ;)) en Thailand. Nou lieve mensen, wij gaan nog even verder kneuteren bij de lampionnetjes, lekker een paar gefrituurde spring rolls naar binnen schuiven – sambal bij? Nou neuh, na de 15 minuten-hoestbui van vanmiddag slaan we die maar even over, als u ’t niet erg vindt. Nog zo’n lampionnetje dan maar, met de gedachte aan die heerlijke saucijzen, geserveerd met mayonaise en kleefrijst: multiculti fushion, net als Hoi An. Au revoir et tąm biĕt!
No comments:
Post a Comment